Το βιονικό πάγκρεας είναι ένα σύστημα το οποίο μιμείται τη λειτουργία του ανθρώπινου παγκρεατος. Η βασική διαφοροποίησή του από την αντλία ινσουλίνης εντοπίζεται στην ικανότητά του να παράγει τόσο ινσουλίνη όσο και γλυκαγόνη, ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού. Επομένως, μειώνεται κατά πολύ ο αριθμός των υπογλυκαιμιών, αφού είναι γνωστό ότι η γλυκαγόνη αυξάνει τη γλυκόζη όταν αντιληφθεί ότι τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι χαμηλά.
Το βιονικό πάγκρεας αποτελείται από μια συσκευή που παράγει ινσουλίνη, μια συσκευή που παράγει γλυκαγόνη και έναν καταγραφέα που συνδέεται με το κινητό τηλέφωνο και ανάλογα με τις τιμές που καταγράφει ρυθμίζει την έκκριση ινσουλίνης ή γλυκαγόνης. Οι δυο συσκευές που παράγουν τις ορμόνες τοποθετούνται εξωτερικά στο σώμα και καθεμιά από αυτές έχει έναν υποδόριο καθετήρα από τον οποίο γίνεται η έκκριση της ορμόνης.
Το βιονικό πάγκρεας συγκρίθηκε με την αντλία ινσουλίνης σε μια πενταετή μελέτη στην οποία συμμετείχαν 32 έφηβοι και 20 ενήλικες με διαβήτη τύπου Ι. Η μέση τιμή γλυκόζης πλάσματος ήταν 138mg/dl για το βιονικό πάγκρεας έναντι 157mg/dl για την αντλία ινσουλίνης.
Αξιοσημείωτο είναι και το αποτέλεσμα ως προς τις υπογλυκαιμίες. Με τη χρήση του βιονικού παγκρέατος μόνο 6.1% των τιμών σακχάρου ήταν μικρότερες απο 70mg/dl (όριο που είχε τεθεί για την υπογλυκαιμία) ενώ με την αντλία ινσουλίνης το ποσοστό υπογλυκαιμιών ανήλθε σε 7.6%. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν επεισόδια υπογλυκαιμίας μικρότερης διάρκειας χάρη στο βιονικό πάγκρεας.
Όπως τόνισαν οι ερευνητές στόχος παραμένει η θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη, αλλά εώς την επίτευξη αυτού του στόχου η τεχνολογία αναπτύσσεται ώστε να είναι οι διαβητικοί ασθενείς ρυθμισμένοι και ταυτόχρονα ασφαλείς από τον κίνδυνο της υπογλυκαιμίας.
Το βιονικό πάγκρεας αποτελείται από μια συσκευή που παράγει ινσουλίνη, μια συσκευή που παράγει γλυκαγόνη και έναν καταγραφέα που συνδέεται με το κινητό τηλέφωνο και ανάλογα με τις τιμές που καταγράφει ρυθμίζει την έκκριση ινσουλίνης ή γλυκαγόνης. Οι δυο συσκευές που παράγουν τις ορμόνες τοποθετούνται εξωτερικά στο σώμα και καθεμιά από αυτές έχει έναν υποδόριο καθετήρα από τον οποίο γίνεται η έκκριση της ορμόνης.
Το βιονικό πάγκρεας συγκρίθηκε με την αντλία ινσουλίνης σε μια πενταετή μελέτη στην οποία συμμετείχαν 32 έφηβοι και 20 ενήλικες με διαβήτη τύπου Ι. Η μέση τιμή γλυκόζης πλάσματος ήταν 138mg/dl για το βιονικό πάγκρεας έναντι 157mg/dl για την αντλία ινσουλίνης.
Αξιοσημείωτο είναι και το αποτέλεσμα ως προς τις υπογλυκαιμίες. Με τη χρήση του βιονικού παγκρέατος μόνο 6.1% των τιμών σακχάρου ήταν μικρότερες απο 70mg/dl (όριο που είχε τεθεί για την υπογλυκαιμία) ενώ με την αντλία ινσουλίνης το ποσοστό υπογλυκαιμιών ανήλθε σε 7.6%. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν επεισόδια υπογλυκαιμίας μικρότερης διάρκειας χάρη στο βιονικό πάγκρεας.
Όπως τόνισαν οι ερευνητές στόχος παραμένει η θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη, αλλά εώς την επίτευξη αυτού του στόχου η τεχνολογία αναπτύσσεται ώστε να είναι οι διαβητικοί ασθενείς ρυθμισμένοι και ταυτόχρονα ασφαλείς από τον κίνδυνο της υπογλυκαιμίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου